Sa gitna ng lagim at takot na bumalot sa Tumbler Ridge matapos ang isang madugong mass shooting, si Carney, na tila ba isang superhero na biglang sumulpot, ay nagbigay ng pahayag na parang linya sa isang teleserye: "Susubukan naming tiyakin na ang mga taga-Tumbler Ridge ay hindi makakaramdam ng pag-iisa." Aba, sino ba naman ang hindi kikiligin sa ganitong mga salita mula sa isang opisyal? Parang sabay sabing, "Huwag kayong mag-alala, nandito lang kami para sa inyo." Pero teka muna, ang tanong ng bayan, gaano ba katotoo ang mga pangakong ito? O baka naman isa lang itong pampakalma na parang candy para sa mga naguguluhan, na pagkatapos ng ilang linggo ay makakalimutan din? Ang mahalaga raw, ayon sa kanya, ay ang pagpapakita ng pagkakaisa. Oo naman, mahalaga ang pagkakaisa, lalo na kung ang kalaban ay ang mga salarin na naghasik ng lagim. Pero sana naman, ang pagkakaisa na ito ay hindi lang sa salita kundi pati na rin sa gawa. Hindi yung tipong pagkatapos ng "nakakaantig" na mensahe ay babalik na sa kani-kanilang mga trono at iiwanan ang mga residente na humaharap sa kanilang mga nawala at trauma. Ang mahalaga ngayon ay hindi lang ang mga salitang "laging kasama ninyo kami," kundi ang mga konkretong hakbang na gagawin para hindi na maulit ang ganitong karahasan. Sana lang, ang mga salitang ito ni Carney ay hindi mapako, dahil ang mga taga-Tumbler Ridge ay hindi lang nangangailangan ng "comfort," kundi ng tunay na seguridad at katarungan. #TumblerRidge #WalangIwanan #KatarunganParaSaLahat