Hindi man ginto ang iuuwi, may kinang pa rin ang bronze medal ng High Speed Hitters matapos nilang pabagsakin ang Cool Smashers sa laban para sa ikatlong puwesto. Sa halip na umuwi nang walang medalya, pinili ng Hitters na gawing makabuluhan ang kanilang huling pagkakataon—at tila sinabi nila sa kalaban, “Kung hindi kami aakyat sa tuktok, sisiguraduhin naming hindi rin kayo ang mauuna sa amin!” Mula sa simula, kapansin-pansin ang determinasyon ng High Speed Hitters. Bawat palo, depensa at mabilis na palitan ng bola ay nagpapakitang hindi sila basta tatanggap ng consolation prize na parang libreng kendi sa tindahan. Pinilit nilang kontrolin ang ritmo ng laro at panatilihing mataas ang enerhiya hanggang sa tuluyang maungusan ang Cool Smashers. Para sa Cool Smashers, mapait ang resulta. Matapos ang laban, kailangan nilang tanggapin ang ikaapat na puwesto—isang posisyong walang medalya, ngunit siguradong maraming aral at marahil ilang katanungang paulit-ulit na iikot sa isip: Saan nagkulang? Kailan nadulas ang pagkakataon? At bakit tila mas mabilis ang kalaban nang pinakamahalaga na ang bawat punto? Samantala, ang bronze medal ay nagsisilbing maliit ngunit mahalagang gantimpala para sa High Speed Hitters. Hindi nito mabubura ang pagkadismaya sa hindi pagkamit ng kampeonato, ngunit ipinapakita nitong may halaga ang pagtatapos nang may laban. Sa sports, hindi lahat ng kuwento ay nauuwi sa grand finale na may gintong medalya at confetti. Minsan, ang pinakamahalagang eksena ay ang pagbawi matapos mabigo sa mas malaking pangarap. Sa huli, ipinakita ng High Speed Hitters na ang “consolation prize” ay hindi kailangang maging simpleng pampalubag-loob. Maaari rin itong maging paalala na kahit hindi nakuha ang inaasam na korona, may karangalang dala ang pagtindig, pakikipaglaban at pagtatapos sa podium. Para sa Cool Smashers naman, oras na upang magbalik-tanaw—dahil sa susunod na torneo, baka sila naman ang may gustong mang-agaw ng medalya. #HighSpeedHitters #CoolSmashers #SportsPH