Handa na ang entablado para sa NLCS, kung saan maghaharap ang Los Angeles Dodgers at Milwaukee Brewers sa isang seryeng puwedeng magmukhang chess match—kung ang mga piyesa ay naghahagis ng bola nang lampas 90 mph. Ayon sa inaasahang ayos ng pitching, aasahan ng Dodgers ang kanilang mga pangunahing starter upang pigilan ang mabilis at disiplinadong opensa ng Brewers, habang nakasalalay naman ang Milwaukee sa lalim ng rotation at bullpen nito para manatiling dikit ang laban. Mahalaga ang unang mga laro dahil dito madalas itinatakda ang tono ng serye. Kung makakuha agad ng mahabang innings ang mga starter, makakahinga ang bullpen; kung maagang mapalitan, aba, parang buffet line ang relievers—sunod-sunod ang papasok. Para sa Dodgers, ang hamon ay balansehin ang kanilang star power at pagod ng mga pitcher matapos ang postseason grind. Para sa Brewers, kailangang maging matalas ang pagmamaniobra sa matchups, lalo na laban sa lineup na kayang magbago ng takbo ng laro sa isang swing. Hindi lang ito labanan ng strikeout at ERA. Susubukin din ang tiyempo ng managers: kailan hihilahin ang starter, sino ang ipapasok sa ikapitong inning, at sino ang may pinakamakapal na nerbiyos kapag puno ang bases. Sa maikling serye, isang maling pitch lang ang puwedeng maging viral highlight—at isang magandang pitch ang puwedeng magmukhang magic trick. Sa huli, ang koponang pinakamabisang makokontrol ang innings, pressure, at bullpen chaos ang may mas malinaw na daan patungo sa World Series. Maghanda na: bawat pitch ay may kasamang kaba, kalkulasyon, at marahil ilang taong biglang nagiging pitching coach sa sala. #NLCS #Dodgers #Brewers