Ayon sa Philippine News Agency, pilit ipinipilit ni Pangulong Bongbong Marcos Jr. na ang umano'y ‘matatag’ na pakikipag-ugnayan ng Pilipinas sa United Nations ay magiging malaking bentahe sa pagnanais nating makakuha ng puwesto sa UN Security Council. Aba, matinde! Parang sinasabi niyang, ‘Guys, may kakilala ako sa loob, kaya pasok tayo!’ Nakakaloka, ‘di ba? Pero teka muna, Mr. President, ang ‘strong partnership’ ba na sinasabi mo ay yung tipong nagpapadala lang tayo ng mga sulat ng pakikiramay o yung talagang may ngipin ang ating bansa sa mga usaping pandaigdig? Baka naman kasi ang ‘strong’ dito ay ang lakas ng ating pag-asa na baka sakaling mapansin tayo. O baka naman, ito na ang bagong diskarte: ‘Kapag magaling kang sumipsip, makakakuha ka ng pabor!’ Sino bang hindi gustong umupo sa Security Council, ‘di ba? Parang VIP lounge ng mundo. Pero bago tayo mag-ilusyon na tayo na ang susunod na superpower, baka dapat muna nating tanungin ang sarili: Ano ba talaga ang nagagawa ng ‘strong partnership’ na ‘yan para sa ordinaryong Pilipino? Bukod sa mga papuri at mga salitang ‘matatag,’ may tangible bang resulta? O baka naman, habang nagpapataasan tayo ng ihi sa UN, nalulunod naman tayo sa sarili nating mga problema dito sa Pilipinas? Hayaan na nating ang kasaysayan ang humusga kung ang ‘strong partnership’ na ito ay tunay na lakas o isa lamang matamis na pangako na walang kasiguraduhan. #UNSCSeat #PBBMStrategy #FilipinoPrideOrIllusion