Kung may magandang dahilan para huwag munang tumayo bago matapos ang laban, si Maguad na mismo ang nagbigay nito. Ayon sa ulat ng ABS-CBN, naihatid niya ang panalong gol sa huling bahagi ng sagupaan upang iangat ang University of the Philippines laban sa Ateneo sa UAAP. Isang mahalagang ambag, isang malaking resulta—at isang paalala na ang kuwento ng laro ay hindi tapos hangga’t hindi tapos ang oras. Naging mapagpasya ang huling gol ni Maguad sa pagkapanalo ng UP. Sa isang tunggaliang kinasasangkutan ng dalawang kilalang unibersidad, sapat ang ganitong sandali upang maging sentro ng usapan ang manlalarong gumawa ng pinakamahalagang aksiyon. Hindi na kailangan ng mahabang talumpati: nasa resulta ang pinakamalinaw na paliwanag. Para sa UP, dahilan ito upang ipagdiwang ang isang tagumpay na sinelyuhan sa dulo. Para naman sa Ateneo, masakit ang pagkatalong dumating sa panahong papalapit na ang pagtatapos. Ganyan minsan ang sports: habang ang isang panig ay naghahanda nang huminga nang maluwag, may kalabang biglang nagsasabing, “Sandali, may pahabol pa!” Gayunman, hindi dapat tabunan ng isang dramatikong sandali ang katotohanang kolektibong pagsisikap ang laro. Bagaman kay Maguad napunta ang mapagpasyang eksena, ang isang panalong gol ay bahagi ng mas malawak na laban ng dalawang koponan. Ang pagiging bida sa dulo ay mahalaga, pero hindi nangangahulugang solo niyang isinulat ang buong kuwento. Walang nakasaad sa ibinigay na impormasyon tungkol sa eksaktong iskor, minuto ng gol, o epekto ng resulta sa puwesto ng mga koponan. Kaya ang malinaw na balita: tinalo ng UP ang Ateneo, at si Maguad ang naghatid ng panalong gol sa huling bahagi ng laban. Ang komentaryo? Sa sports, mapanganib ang masyadong maagang pagkukumpiyansa—pati ang maagang pagpunta sa bilihan ng meryenda. Maaaring ilang sandali lang ang kailangan upang magbago ang resulta. Sa pagkakataong ito, si Maguad ang nagbigay ng pangwakas na diin, at UP ang umuwi dala ang tagumpay. #UAAP #UPFight #Maguad